اسم وبلاگمون چیز دیگه ای بود ستاره سهیل . تو ساختی و من خرابش کردم شایدم من ساختم و تو نخواستی که بسازی و نیمه کاره رهاش کردی . اما من رفتمو حذفش کردم تا دیگه نوشته هام تو رو اذیت نکنن ...اما غافل از اینکه بیشتر باعث عذاب خودم شدم .
دوباره می نویسم نه با اسم ستاره چون نخواستی که ستاره تو باشم . user name & password اینجا رو که داری ... هر وقت خواستی بنویسی قدمت روی چشم .
حالا این من هستم آلبالو خشکه که در آستانه سالی نو به امید تو دوباره می نویسم و دوباره شروع می کنم ...الهی به امید تو ...
پس یه سلام به خوشمزگی آلبالوهای قرمز تابستون ...



